WINTERGAST - 2026-2027  / Gast en gastgever




 

Después de dos meses compartiendo taller, siento que al fin he llegado.  
Me tomó un tiempo entender cómo es estar aquí y mi confuso lugar de huésped. Batallándome entre el aparecer y el desaparecer.

Mis anfitriones a momentos son también huéspedes.

Algunos elementos van definiendo a los dueños de casa, como lo es la antiguedad en el taller, el manejo del idioma holandés, el saber dónde está cada objeto del taller, la edad, el poder quedarse en el taller una vez la hora del taller ha terminado, hacer cambios en la disposición del mobiliario o estar adentro o fuera del taller un día domingo...

A ratos estas variables se van entremezclando, moviéndose también el lugar de huésped o anfitrión.  
Así se puede ser adulto y no tener ni idea de dónde están las cosas.
O recién llegado pero ya tener una caja azul y distintos proyectos andando.

La bienvenida que dan los anfitriones da apertura para ocupar el espacio, pero luego empieza a depender de cada uno cómo quiere ocuparlo, o si se quiere convertir en anfitrión también.

Con atrevimiento, mirando harto y leyendo el contexto, pero también con cierto descaro, uno que no tema incomodar.

Ahora me siento como una invitada cómoda, que espera con el tiempo ponerse más patuda.





Na twee maanden samen in het atelier heb ik het gevoel dat ik er eindelijk ben.
Het kostte me tijd om te begrijpen hoe het is om hier te zijn, en wat mijn onduidelijke plek als gast was. Ik worstelde tussen verschijnen en verdwijnen.

Mijn gastgevers zijn soms ook gasten.

Een paar dingen bepalen wie de eigenaars van het huis zijn: hoe lang je al in het atelier bent, hoe goed je Nederlands spreekt, weten waar alles in het atelier ligt, je leeftijd, mogen blijven nadat de atelieruren voorbij zijn, veranderingen aanbrengen in de indeling van het meubilair, of op zondag binnen of buiten het atelier zijn...

Soms lopen deze dingen door elkaar en verschuift ook de plek van gast of gastgever.
Zo kun je volwassen zijn en geen idee hebben waar de dingen liggen.
Of net aangekomen zijn en toch al een blauwe doos hebben en verschillende projecten lopen.

De verwelkoming van de gastgevers geeft ruimte om de plek te gebruiken, maar daarna hangt het van iedereen zelf af hoe hij of zij die wil gebruiken, of dat hij of zij ook gastgever wil worden.

Met durf, veel kijkend en de context lezend, maar ook met een zekere brutaliteit, eentje die niet bang is om te storen.

Nu voel ik me een gast die zich op haar gemak voelt, en die hoopt na verloop van tijd wat brutaler te worden.




VOLVER A WINTERGAST / TERUG NAAR WINTERGAST